Het enige verschil is dat we nu in't Frans spreken en we proberen dat zo lang mogelijk vol te houden.
Op woensdagavond nodigde de school ons uit op een boottrip op de Seine, langs alle bezienswaardigheden. Leuk initiatief, en dat vonden allicht ook de vijftig franse tieners wiens school net hetzelfde idee had. Onder elke brug werden de akoestische eigenschappen van de draagstructuur getest. Haa, die tieners van tegenwoordig, maar dat deden wij ook op die leeftijd, gek idee...
Vrijdag! tijd om het kennismaken in eigen handen te nemen, met de pendaison de crémaillière (homewarming party) die Caroline organiseerde ging dat behoorlijk vlot. Het valt nu pas na drie zinnen op dak geen native speaker ben, zolang ge maar rap genoeg spreekt merken ze't niet. Maar dat is nu net het probleem natuurlijk :-) Een goe feestje was het wel, we zagen het eerste zonlicht nog nét niet, maar 't ging niet lang meer duren.
Deze kerel hield het niet tot het einde uit. Dat is natuurlijk vragen om een teddybeer op uw gezicht te krijgen. Moest er nu nog een viltstift in de buurt gelegen hebben...
Mijn voornaamste bezigheid op zaterdag bestond erin het feestje en met name het gerstenat van vrijdag te verwerken. De 90's muziek die ik niet geheel toevallig bij had zorgden er echter voor dat ik 's avonds uitgenodigd was op une fête quatre-vingts-dix. Daar was het vooral opletten niet door de mand te vallen. 90 voor mij is 'nonante' en dat verstaan ze hier niet zo goed :p hoe onlogisch ook: quatre-vingts-dix = (4x20) +10. Das al een berekening met twee wiskundige bewerkingen om een simpel getal te bedoelen. Trouwens 91 tot 96 vind ik 't ergste om uit te spreken. Noodgedwongen negeer ik die periode dan maar vanaf nu.
Leuk om een stukje van mijn allereerste gekochte CD nog eens terug te horen (Aqua voor de kenners :p)
Uitzicht vanuit de flat nabij Trocadero waar de 90's party plaatsvond. Niet slecht zou'k zo zeggen, leuk om daar eens rond te hangen.
Vandaag was uitslapen en beetje voorbereiden voor dinsdag (we moeten een soort pleidooi int frans houden over 'libel tourism'). Met dat schone weer kon ik nie binnenblijven en ben de buurt eens gaan verkennen. Behalve om naar de school of naar de winkel te gaan was ik immers nog niet buitengeweest en aan de overkant van de straat ligt het parc montsouris.
De toegang werd versperd door een meute rolschaatsers die in groep door Parijs schaatst. Een wekelijkse traditie hier.
Het parc montsouris, een pareltje in de cité universitaire. Ideaal op een zonnige zondagnamiddag
't zit hier wel goed in het algemeen, benieuwd wat de komende weken en maanden nog brengen :-)
oo ik hoop dat de komende maanden mij brengen!
BeantwoordenVerwijderenzit ge daar tot eind juni? (misschien kom ik eventjes bienewiepe op de terugweg...)